Fixin spuitbus op Flexa kleur

Je muur, deur of kozijn staat al in de tint die je wilde. Maar dan blijft er van alles over dat níét meekleurt: een ventilatierooster, een gordijnrail, een setje haken, een plintje dat je hebt vervangen. De Fixin spuitbus op Flexa kleur vertaalt jouw Flexa-kleurcode naar 400 ml 1K synthetische lak, zodat je die losse elementen alsnog laat meelopen met de rest van de ruimte. Leverbaar in zijdeglans en hoogglans, klaar voor gebruik zonder verharder.

Goed om te weten: in de bus zit Fixin-lak, aangemengd op een Flexa-kleurcode. Het is geen product van Flexa en Fixin heeft geen band met dat merk.

• Op jouw kleurcodeper bestelling aangemengd
• 400 ml, direct spuitengeen kwast, geen roller schoonmaken
• Eén componentniets bijmengen, bus blijft bruikbaar
• Twee glansgradenzijdeglans of hoogglans

Voor welke klussen is dit bedoeld?

Deze lakspray komt tot zijn recht bij de afronding van een klus, niet bij het grote werk. Muren en plafonds blijven het domein van roller en kwast; hier gaat het om de kleine, vaak vervelende onderdelen die anders in hun oorspronkelijke kleur blijven staan en daardoor de aandacht trekken.

• ventilatie- en muurroosters die uit de toon vallen
• gordijnrails, roedes, ophangbeugels en schroefplaatjes
• een nieuw plintje, latje of afdeklijst dat je bij hebt gezet
• kapstokhaken, deurstoppers en klein ijzerwerk
• onderdelen van een bouwpakketkast of een opknapper
• hobby- en modelbouwwerk waarbij je exact dezelfde tint wil aanhouden

Kort gezegd: alles wat te klein, te hoekig of te ingewikkeld is om er een kwast doorheen te halen zonder dat je de streken terugziet.

Eerst je Flexa-kleurcode opzoeken

Wij mengen op code, niet op gevoel. Zorg dus dat je de juiste code bij de hand hebt voordat je bestelt. Je vindt hem meestal op een van deze plekken:

• op de sticker of het deksel van het blik waarmee de ruimte is geschilderd;
• op de kassabon of in het orderoverzicht van de winkel waar de verf is gemengd;
• op het staal of het kaartje uit de kleurenwaaier;
• in een foto van het blik die je destijds hebt gemaakt, vaker aanwezig dan mensen denken.

Heb je alleen een kleurnaam? Zoek er dan het bijbehorende nummer bij. Namen liggen soms dicht bij elkaar, terwijl de codes ver uit elkaar liggen. Het nummer is wat wij aanhouden.

Van muurverf naar lak: wat verandert er aan de kleur

Een kleurcode is een recept, geen garantie op een identiek eindresultaat. De tint die je kent van een matte wandafwerking komt in een synthetische lak namelijk anders naar voren, en dat heeft twee oorzaken die los van elkaar spelen.

Het bindmiddel. Lak vormt een gesloten, harde film. Pigment dat in een matte muurverf licht verstrooit, ligt in lak als het ware onder een dun laagje glas. Zachte en gebroken tinten worden daardoor doorgaans iets warmer en dieper.

De glansgraad. Hoe glanzender het oppervlak, hoe meer licht er gericht wordt teruggekaatst en hoe donkerder de kleur oogt vanuit de meeste kijkhoeken. Zet zijdeglans en hoogglans in dezelfde code naast elkaar en je ziet twee verschillende tinten, terwijl er precies hetzelfde in zit.

Ga daarom nooit af op een beeldscherm of een gedrukte waaier. Spuit een proefje op een stukje afvalmateriaal van dezelfde soort, laat het volledig drogen en houd het naast het werk dat er al staat. Bekijk het overdag bij het raam en ’s avonds onder de lamp; kunstlicht kan een tint merkbaar verschuiven.

Zijdeglans of hoogglans

Zijdeglans geeft een ingetogen, licht satijnen afwerking. Het is de veilige keuze voor onderdelen die naast een matte of satijnen wand komen te zitten, en het is vergevingsgezind: kleine oneffenheden in de ondergrond blijven grotendeels onopgemerkt.

Hoogglans geeft een strakke, weerspiegelende laag die een onderdeel juist laat opvallen. Mooi op klein ijzerwerk en op alles wat je bewust wil accentueren, maar wel eerlijk. Een spiegelend oppervlak vergroot elke bobbel, kras en stofkorrel uit. Kies hoogglans dus alleen als je bereid bent om zorgvuldig te schuren en stofvrij te werken.

Waar hecht het op?

De lak is ontwikkeld voor hout, metaal en veel oppervlakken die al voorzien zijn van een geschikte grondlaag. Twee categorieën:

Een hechtingstest kost weinig: spuit een proefvlakje, laat het een dag doorharden, plak er stevig tape overheen en trek dat in één beweging los. Blijft de laag zitten, dan kun je verder.

Wat leg je klaar

• schuurpapier of schuurvlies, ongeveer korrel 180 tot 240
• ontvetter en een pluisvrije doek
• afplaktape en karton, oud papier of een spuitcabine van een verhuisdoos
• een geschikte primer als je ondergrond daarom vraagt
• handschoenen, adembescherming en oogbescherming
• eventueel een houtje of een schroef om het werkstuk op te zetten, zodat je er rondom bij kunt

Werkwijze in vier stappen

1. Schoonmaken en opruwen

   Was vet, vuil en oude was weg en schuur het oppervlak licht mat. Neem het stof af en ontvet daarna nog een keer, want schuurstof houdt vet vast. Werk bij voorkeur tussen 15 en 25 °C, uit de wind en niet in de volle zon.

2. Grondig schudden

   Schud de bus zo lang als het etiket aangeeft, en houd tijdens het spuiten aan dat je hem tussendoor opnieuw even schudt. Een onvoldoende gemengde bus geeft een kleur die na droging afwijkt van je proefstuk.

3. Opbouwen in dunne lagen

   Houd 20 tot 30 cm afstand en beweeg vanuit je arm, in banen die elkaar ongeveer een derde overlappen. Druk de knop in vóórdat je het werkstuk bereikt en laat hem pas los als je er voorbij bent. Twee tot drie dunne lagen leveren een strakkere en sterkere film dan één royale laag. Neem tussen de lagen de wachttijd van het etiket in acht.

4. Uit laten harden

   Stofdroog voelt aan als klaar, maar dat is het niet. Synthetische lak hardt daarna nog dagen door tot zijn uiteindelijke hardheid. Schroef, stapel of belast het werkstuk pas als de laag echt stevig is; te vroeg belasten laat afdrukken achter die er niet meer uitgaan. Aanhoudende kou en hoge luchtvochtigheid rekken die periode op.

Vijf fouten die we het vaakst terugzien

1. Te dik willen dekken in één keer. Dat geeft gordijnen en zakkers, en de laag blijft er zacht onder. Dun opbouwen dekt uiteindelijk beter en sneller.
2. Te dicht op het werk spuiten. Onder de 20 cm komt er te veel materiaal op één punt. Het resultaat is een plas in het midden en droge nevel aan de randen.
3. Het proefstuk overslaan. Kleur, glans én hechting beoordeel je in één handeling. Tien minuten geduld voorkomt dat je een compleet werkstuk moet afschuren.
4. Spuiten op een koude ondergrond. Een onderdeel dat uit de schuur of de garage komt is kouder dan de kamer. Laat het eerst op temperatuur komen, anders droogt de lak ongelijkmatig.
5. De bus niet leegblazen na gebruik. Draai hem om en spuit tot er alleen nog gas komt. Doe je dat niet, dan zit het ventiel de volgende keer dicht en heb je een halfvolle, onbruikbare bus.